5 lipca 2022

Stanisław Majorek w Alei Gwiazd Sportu

W pierwszy weekend lipca, we Władysławowie odbyła się 21.edycja Alei Gwiazd Sportu. Podczas wydarzenia odsłonięto kolejnych trzynaście gwiazd zasłużonych polskich sportowców. Wśród wyróżnionych znalazł się Stanisław Majorek, były trener reprezentacji Polski.

Stanisław Majorek to wybitna postać polskiej piłki ręcznej. W latach 1970-1978 wspólnie z prof. Januszem Czerwińskim, a następnie z Igorem Pazurem prowadził reprezentację Polski. Z tym pierwszym stworzył duet, który wywalczył historyczny brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu.

fot. Michał Kirszling COS OPO Cetniewo

Na mistrzostwach świata w 1974 i 1978 z kadrą Biało-Czerwonych zdobył 4. i 6. miejsce. W jego trenerskim CV oprócz prowadzenia reprezentacji Polski znajdziemy również prowadzenie kadry Luksemburga, Stali Mielec czy Unii Tarnów. Po zakończonej karierze trenera poprzez rolę działacza Związku Piłki Ręcznej w Polsce przez wiele lat zaangażowany był w budowę i rozwój polskiej piłki ręcznej.  

Oprócz Stanisława Majorka swoje gwiazdy we Władysławowie odsłonili m.in Małgorzata Glinka-Mogentale, Krystyna Krupa, Maja Włoszczowska, Justyna Kowalczyk czy Aleksander Wierietielny.

Uhonorowanie polskiego selekcjonera gwiazdą w Alei Gwiazd Sportu to kolejne docenienie sukcesów Stanisława Majorka i jego wpływu na polską piłkę ręczną. W 1976 r. wybitny szkoleniowiec został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, a w 2004 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. 8 lat później Kapituła ZPRP wyróżniła go Odznaką Diamentową z Wieńcem.

fot. Michał Kirszling COS OPO Cetniewo

Laudację na cześć uhonorowanego trenera wygłosił Wiceprezes Związku Piłki Ręcznej w Polsce Michał Spieszny. Jej treść zamieszczamy poniżej:

Szanowny Panie Trenerze, Czcigodni Goście,

przypadł mi ogromny zaszczyt wygłosić Laudację do Trenera niezmiernie zasłużonego dla polskiego 

sportu, postaci wręcz legendarnej w środowisku piłki ręcznej i to w dniu szczególnym – umieszczenia 

Jego Gwiazdy w tak niezwykłym miejscu jak Aleja Gwiazd Sportu we Władysławowie. 

Mam świadomość, że zostało już wygłoszonych wiele laudacji na cześć Pana Trenera – przez 

znaczące postaci ze środowiska sportowego – trudno się nie powtarzać czy wymyślać coś nowego. 

Dlatego wymienię tylko najważniejsze osiągnięcia w Pana długim i bogatym życiu zawodowym. 

Niezmiernie sobie cenię i jest to dla mnie szczególnie wzruszające, że jako młody człowiek miałem 

możliwość realizować swoje marzenia sportowe pod okiem Pana Trenera. Zaliczam się do grona Pana 

wychowanków, którzy sportowo, ale też często zawodowo wyszli spod Pana surowej,

acz ojcowskiej ręki.

Trener Stanisław Majorek, urodził się w Pleśnej koło Tarnowa w 1937 roku. W 1956 roku 

ukończył Liceum Pedagogiczne w Tarnowie, a w roku 1960 krakowską WSWF – obecnie AWF, 

uzyskując dyplom magistra wychowania fizycznego i trenera piłki ręcznej. 

Były to lata 60-te ubiegłego wieku, podkreślam do dlatego, że na ten okres przypadają początki 

współczesnej 7-osobowej piłki ręcznej. W rodzinnym mieście Tarnowie tworzył od podstaw tę 

dyscyplinę. Był założycielem sekcji piłki ręcznej w Pałacu Młodzieży w Tarnowie i ojcem sukcesów 

sportowych tarnowskich szczypiornistów.

W latach 1967-1968 Stanisław Majorek pełnił funkcję trenera kadry narodowej juniorów, 

a następnie prowadził młodzieżową reprezentację Polski w piłce ręcznej (1969-1971).

Był trenerem klubowym Stali Mielec, z którą zdobył Puchar Polski w 1971.

Piłka ręczna została grą olimpijską dopiero w 1972 roku podczas Igrzysk Olimpijskich 

w Monachium. Tam reprezentacja Polski pod kierunkiem trenera Janusza Czerwińskiego, zajęła 

10 miejsce, a trener Majorek brał udział w przygotowaniach drużyny, a podczas igrzysk pełnił 

funkcję obserwatora ze strony ZPRP. 

Po Igrzyskach w Monachium Stanisław Majorek został pierwszym trenerem reprezentacji Polski 

i pełnił tę funkcję do roku 1978. Jego podopieczni zajęli doskonałe 4 miejsce na MŚ w 1974 roku 

(NRD), a największym sukcesem z reprezentacją Polski było wywalczenie brązowego medalu 

olimpijskiego podczas Igrzysk Olimpijskich w Montrealu (1976). Następnie w 1978 roku na Mistrzostwach Świata w Danii

drużyna pod jego wodzą znalazła się na wysokim 6 miejscu.

Późniejsze lata to praca z zagranicznymi drużynami – w latach 1979-1981 prowadził reprezentację 

Luksemburga, po czym wyjechał do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i w latach 1981-1989 oraz 

1994-1999 odnosił sukcesy z reprezentacją tego kraju, ponadto z prowadzonymi drużynami 

klubowymi zdobył 5 tytułów mistrza kraju i 4-krotnie wywalczył Puchar ZEA.

Aktywnie działał także w strukturach ZPRP. Był Przewodniczącym komisji szkoleniowej 

(1980-1988); Przewodniczącym, a później członkiem Rady Trenerów ZPRP (2006-2012)

Za swoje zasługi został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1976) 

i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004), uhonorowany Diamentową Odznaką ZPRP 

(1986) i Odznaką Diamentową z Wieńcem Za Zasługi dla Piłki Ręcznej (2012);

Ze swoich wyjazdów zawsze wracał do rodzinnego Tarnowa i do pracy z młodzieżą, którą jak 

wiem bardzo Pan cenił i zawsze była Pana pasją. 

Szanowny Panie Trenerze, jest Pan jednym z twórców współczesnej polskiej piłki ręcznej –

nowoczesnego podejścia do szkolenia, treningu, organizacji gry i pracy trenerskiej. My – Pana 

wychowankowie, będziemy się starać kontynuować Pana pracę na rzecz naszej ukochanej dyscypliny  sportu, nie tracąc pasji

i zaangażowania jaką Pan w nas zaszczepił. Za co Panu ogromnie dziękujemy!

SKLEP KIBICA

Kup koszulkę reprezentacji

Pin It on Pinterest