Strona główna | PGNiG Superliga mężczyzn | Rafał Kuptel: Piłka ręczna to moja pasja a nowa funkcja wyzwaniem

Rafał Kuptel: Piłka ręczna to moja pasja a nowa funkcja wyzwaniem

 

Rafał Kuptel, wielokrotny reprezentant Polski, został wybrany przewodniczącym Radu Trenerów ZPRP. Wyboru dokonali trenerzy-elektorzy reprezentujący kluby PGNiG Superligi i I ligi. Elekcja to swoista zmiana pokoleniowa. Kuptel urodził się w roku 1976, w którym reprezentacja Polski z kapitanem Zygfrydem Kuchtą – teraz ustępującym szefem Rady Trenerów – wywalczyła brązowy medal olimpijski w Montrealu.

Rafał Kuptel dwukrotnie otrzymał Gladiatora za najlepszego trenera sezonu PGNiG Superligi Fot. Pawel Andrachiewicz / PressFocus

Co skłoniła pana do kandydowania na to stanowisko?
Piłka ręczna to całe moje życie. Zacząłem w nią grać, mając 10 lat. Przez wiele lat byłem zawodnikiem, teraz jestem trenerem. Mam doświadczenie, które chciałbym spożytkować na rozwój piłki ręcznej w Polsce. W Radzie Trenerów, którą stworzę chciałbym, aby zasiadały autorytety naszej dyscypliny. Jednocześnie, aby z nami współpracowali specjaliści w różnym zakresie np. przygotowania motorycznego, fizjologii, rozwoju mentalnego czy dietetyki.

Zależy mi, aby stworzyć platformę wymiany wiedzy – taki warsztat różnych trenerów. Tam będą dostępne materiały szkoleniowe. Trenerzy będą mogli je wykorzystywać do swojej codziennej pracy. Mam nadzieję, że my trenerzy, wzbogacimy swoje treningi i poszerzymy wiedzę w piłce ręcznej, ale nie tylko. Obecnie doświadczenie i umiejętności trenera w handballu nie wystarczą. Przygotowanie motoryczne (siła, szybkość) mają duże przełożenie na wynik. Jeżeli my, jako trenerzy, będziemy się rozwijać pod wieloma aspektami, to przełoży się to na rozwój szkolenia zawodniczek i zawodników. Tak powinno być, zaczynając od każdego szczebla grup młodzieżowych aż po zespoły seniorskie.

Ta decyzja o wystartowaniu w wyborach zrodziła się znacznie wcześniej czy pojawiła się w ostatniej chwili?
Gdy dowiedziałem się o konferencji szkoleniowej w Szczyrku i wyborach do Rady Trenerów zacząłem rozpytywać wśród kolegów co o tym sadzą. Postanowiłem spróbować. Wiedziałem też, że mam duże poparcie kolegów – trenerów. Piłka ręczna to moja pasja, a funkcja przewodniczącego Rady Trenerów to dla mnie nowe wyzwanie. Zdaję sobie sprawę z tego, że nowe zadanie to duża odpowiedzialność.

Ma pan swoje obowiązki w klubie PGNiG Superligi, Gwardii Opole. Nowe zajęcie nie będzie z tym kolidowało?
W dotychczasowej Radzie Trenerów też byli czynni szkoleniowcy drużyn klubowych. Wydaje mi się, że jest to do pogodzenia.

Mistrzostwa Europy 2014 do lat 18 Fot. Norbert Barczyk / PressFocus

Co ze swoich osiągnieć trenerskich uważa pan za największy sukces?
W kategorii seniorskiej z pewnością jest to brązowy medal mistrzostw Polski zdobyty z Gwardią. Z kolei z kadrą narodową rocznika 1996 i 1997 dwukrotnie zajmowałem 8. miejsce na mistrzostwach Europy (lata 2014 i 2016 – przyp. M.S.). Nie mówię, że był to super wynik, ale wstydzić się nie ma czego.

To bodajże od tamtej pory najlepsze wyniki polskich reprezentacji w kategoriach młodzieżowych. Czas nawiązać do tego okresu a później postarać się poprawić te wyniki.
Dobre jest to, że w ostatnim czasie udało się ujednolicić szkolenie w reprezentacjach młodzieżowych i w SMS-ach. Te same treningi przeprowadzane są w Płocku, Kielcach i Kwidzynie. Zależy mi bardzo na współpracy całego środowiska piłki ręcznej, bo to da nam możliwość podniesienia efektywności szkolenia młodzieży w Polsce.

Marek Skorupski

* * *

Rafał Kuptel (ur. 01.04.1976); Wychowanek Spójni Gdańsk (1991-1994). Grał także w Wybrzeżu Gdańsk (1999–2001), Warszawiance (2001–2003), Wiśle Płock (2003–2011) i Spójni Gdynia (2012–2013). Z Wybrzeżem Gdańsk i Wisłą Płock zdobył siedem mistrzostw Polski, ponadto z Warszawianką i Wisłą sięgnął po cztery Puchary Polski. W barwach płockiej drużyny grał także w Lidze Mistrzów.

W latach 1996–2008 rozegrał w reprezentacji Polski 145 meczów i zdobył 157 goli. W 2007 wywalczył wicemistrzostwo świata – podczas turnieju w Niemczech wystąpił w sześciu spotkaniach, w których rzucił dwie bramki. W tym samym roku z zespołem narodowym sięgnął po SuperPuchar. Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) był rezerwowym.
Karierę trenerską rozpoczął w roku 2011, prowadząc juniorów Wisły Płock. Następnie, jako grający trener przejął Spójnię Gdynia 2012-2013 skąd przeniósł się do Piotrkowianina Piotrków Tryb. (2013-2014). Po okresie szkolenia kadry narodowej juniorów (2014-2016) i kadry młodzieżowej (2016-2017) wrócił do prowadzenia drużyny klubowej. Największy sukces w tym zakresie osiągnął z Gwardią Opole (od 2014), z którą wywalczył brązowy medal MP (2019). Dwukrotnie otrzymał statuetkę Gladiatora za najlepszego trenera PGNiG Superligi (2019 i 2020). Posiada tytuł Master Coacha.