Jest jedyną zawodniczką w składzie reprezentacji Polski, która może powiedzieć, że grudniowe Mistrzostwa Europy Kobiet 2026 odbędą się niemal dosłownie u niej w domu. Magdalena Drażyk, pochodzącą ze Świętochłowic rodowita Ślązaczka, przez lata reprezentowała barwy KPR Ruchu Chorzów. Na boisku charakterna i bazująca na szybkości, poza parkietem wybiera spokojniejsze pasje jak szydełkowanie, książki czy seriale science fiction. Środkowa rozgrywająca broniąca dziś barw KPR Gminy Kobierzyce da z siebie wszystko, by przed własną publicznością zapisać się w pamięci kibiców podczas zbliżającego się EURO.
„Jestem jedyną Ślązaczką w obecnym składzie kadry. Ślązacy mają opinie ludzi z mocnym charakterem i tak jest też u mnie. Na co dzień wyglądam na osobę cichą i spokojną, ale na boisku pazur wychodzi na wierzch” – przyznaje z dumą Magdalena Drażyk, która we wtorek 10 listopada znalazła się w składzie selekcjonera Arne Senstada na Mistrzostwa Europy Kobiet 2026 rozgrywane m.in. w Katowicach (WIĘCEJ).
Poza sportem jej życie ma jednak inne, spokojne oblicze. Wielką pasją zawodniczki stało się szydełkowanie, któremu poświęca mnóstwo czasu i ma już na koncie spory dorobek prac, nie tylko na własny użytek.
„Wbrew wszystkiemu, kiedy czasami coś mi nie wychodzi i czuję sportową złość, szydełkowanie mnie niesamowicie uspokaja. Dawno przestało być to jednak tylko ciche hobby w domowym zaciszu. Zrobiłam pierwszy letni top dla koleżanki z drużyny i nagle okazało się, że pięć kolejnych dziewczyn też chce taki, więc zrobiła się kolejka” – śmieje się zawodniczka.
Magda chętnie ucieka też w świat literatury, głównie fantastyki, która pozwala jej całkowicie odciąć się od codzienności i przenieść w zupełnie inne realia. Poza książkami jej wielką miłością są również seriale.
„Jestem też typem serialowym, wolny czas spędzam na oglądaniu seriali, oczywiście również w klimatach fantasy i science fiction” – opowiada z uśmiechem Magda.
Zanim jednak charakter i zamiłowanie do wyzwań zaprowadziły ją do drużyny Biało-Czerwonych, musiała przebyć długą drogę. Jej sportowa opowieść zaczęła się dość prozaicznie. Jako dziecko trenowała bowiem pływanie, a w tym samym obiekcie odbywały się treningi piłki ręcznej. Zajęcia te prowadziła ta sama trenerka, która w przeszłości trenowała… mamę Magdy.
„Okazało się, że jestem jeszcze za młoda na oficjalny trening, ale moja starsza siostra już mogła trenować. Mimo to poszłam z nią, weszłam na parkiet w jeansach, zupełnie nie na sportowo, ale od razu tak mnie ciągnęło do piłki, że trenerka stwierdziła: skoro tak bardzo chcesz, to zostań i graj. I tak się zaczęło” – wspomina Magda.
Czasy juniorskie i pierwsze lata seniorskiego grania spędziła na Śląsku. Początkowo jako skrzydłowa, a później już w roli środkowej rozgrywającej w barwach KPR Ruchu Chorzów. Po latach, w 2020 roku, zdecydowała się na przenosiny do KRASOŃ MKS Piotrcovii. Dla młodej zawodniczki był to moment przełomowy, wymagający zmierzenia się z dorosłą rzeczywistością z dala od rodzinnego domu.
„Pojawiła się propozycja z klubu z Piotrkowa i wiedziałam, że to dobry krok. Jako sportowiec musisz wychodzić ze strefy komfortu. To był mój pierwszy wyjazd z domu, mieszkałam sama, co bardzo ukształtowało mnie jako człowieka i zawodniczkę” – podkreśla.
Jak sama przyznaje, zawodowy sport to nie tylko gra na parkiecie, ale i rzeczywistość poza nim.
„Musisz szybko dorosnąć. Czasami na początku jedziesz na halę z GPS-em, bo nic nie znasz, a potem okazuje się, że można dojść pieszo w pięć minut. Choć jestem introwertykiem i zmiany nie są moją strefą komfortu, to lubię ten dreszczyk nowości i odkrywanie nowych miejsc” – opowiada z uśmiechem.
Po trzech sezonach spędzonych w KRASOŃ MKS Piotrcovii, Drażyk postanowiła zrobić kolejny krok i zdecydowała się na transfer do KPR Gminy Kobierzyce.
„Szybko pojawiła się oferta z Kobierzyc i od razu wiedziałam, że chcę zmienić klub. Tam zaliczyłam największy sportowy i personalny rozwój” – deklaruje.
Razem z klubem z Kobierzyc Magda najpierw zdobyła wicemistrzostwo Polski (2024), a potem brązowy medal (2025). Nie brakowało także nagród indywidualnych. W sezonie 2024/2025 otrzymała statuetkę LOTTO Superligi Kobiet dla Zawodniczki Sezonu. To był jej wybitny rok, gdy rzuciła aż 155 bramek (co dało jej też drugie miejsce w klasyfikacji strzelczyń) i zanotowała 161 asyst.
„To był mój drugi sezon w Kobierzycach. Poczułam się tam jak w domu, stworzyłyśmy świetny zespół, a ogromnym wsparciem był dla mnie trener, który dawał mi swobodę na boisku i na którego zawsze mogłam liczyć. Kiedy czujesz takie zaufanie, rośnie pewność siebie. Oczywiście kosztowało mnie to mnóstwo pracy, treningów na hali, siłowni, dodatkowego biegania, ale to wszystko przyniosło efekty” – zauważa.
Obecnie klub KPR Gminy Kobierzyce z pięcioma zwycięstwami na sześć spotkań znajduje się na 2. miejscu w tabeli LOTTO Superligi, tuż za PGE MKS El-Volt Lublin (z jednym meczem mniej od lidera), z którym w bezpośrednim starciu „Kobierki” zwyciężyły niedawno 29:24. W barwach zespołu z Kobierzyc Magdalena Drażyk ma w obecnym sezonie na koncie 19 bramek i 30 asyst, co potwierdza, że wciąż jest motorem napędowym ofensywy swojej drużyny.
Występując na pozycji środkowej rozgrywającej należy prowadzić grę, być mózgiem drużyny i ponosić odpowiedzialność za to, co dzieje się na parkiecie. Sama Magda wskazuje, że w kluczowych momentach szkoleniowiec podsuwa rozwiązania, ale przez większość czasu decyzje podejmuje sama. Pytana o to, jak trafiła na tę wymagającą pozycję, odpowiada:
„Już od czasów juniorskich, kiedy byłam akurat stosunkowo wysoka na swój wiek, trafiłam na środek. Choć potem inne dziewczyny urosły, a ja zostałam przy swoim wzroście, czułam, że to moje miejsce. Nigdy nie przeszkadzała mi presja związana z podejmowaniem szybkich decyzji: co gramy, kiedy i jak. Czuję się w tej roli bardzo dobrze”.
Pierwsze powołanie na zgrupowanie reprezentacji Polski Drażyk otrzymała grając jeszcze w KRASOŃ MKS Piotrcovii. Wtedy jednak nie dostała szansy na debiut, a ten nastąpił dopiero 26 października w 2024 roku w meczu z Islandią. Wtedy też 29-latka rzuciła swoją pierwszą bramkę w biało-czerwonych barwach. Obecnie Magda ma na swoim koncie 20 meczów i 17 bramek z orzełkiem na piersi i liczy, że dołoży do nich występy na grudniowych Mistrzostwach Europy Kobiet 2026, które po raz pierwszy w historii odbędą się m.in. w Polsce.
„Pierwsze powołanie to była ogromna radość. Od dziecka, chodząc na mecze reprezentacji, marzyłam o założeniu koszulki z orzełkiem. Kiedy dostałam szansę, wiedziałam, że zrobię absolutnie wszystko, żeby pokazać się z najlepszej strony”.
Droga do reprezentacyjnej koszulki zaczęła się jednak u Magdy dużo wcześniej. W mediach społecznościowych, na jednym z jej pierwszych zdjęć, można ujrzeć inną znaną kibicom środkową rozgrywającą – legendarną postać polskiej kadry, Kingę Achruk. Pytana o jej postać, Magda odpowiada, że „Kinga od najmłodszych lat bardzo mnie inspirowała”.
I kontynuuje – „Imponowało mi to, jakim była pracusiem. Ciężka praca, gra w Zagłębiu, za granicą w Podgoricy, potem w Lublinie. Zawsze chciałam brać z niej przykład. Pamiętam moment, kiedy pierwszy raz zagrałyśmy przeciwko sobie, a ja byłam jeszcze takim młodziakiem, towarzyszyły mi ogromne emocje i taka zdrowa „podjarka”, że mogę z nią stanąć na boisku. To była moja pierwsza prawdziwa idolka”.
Mówiąc o kolejnych celach reprezentantka wspomina, że chce wzorować się dalej na Kindze Achruk, a jej największym sportowym marzeniem jest gra w zagranicznym klubie.
„Zazwyczaj działam mniejszymi krokami, ale mam duże marzenie na przyszłość. Jest to wyjazd zagraniczny. Zawsze chciałam spróbować swoich sił w silnej lidze poza Polską, kiedyś myślałam o Niemczech czy Rumunii, teraz po prostu czuję, że gra poza granicami Polski to naturalny kierunek, który chciałabym w karierze zrealizować” – przyznaje zawodniczka KPR Gminy Kobierzyce.
Zbliżające się grudniowe mistrzostwa Europy w Katowicach będą dla Magdy wyjątkowe pod każdym względem. Inauguracyjny mecz z udziałem Biało-Czerwonych zaplanowano na sobotę 5 grudnia na godz. 18.00. W Spodku może liczyć na najgłośniejszy możliwy doping, bo na trybunach zasiądą najbliżsi: rodzice, siostra i brat.
„Oczywiście, że wszyscy będą na trybunach!” – uśmiecha się.
I dodaje – „To niesamowite, bo na Śląsku wszystko jest blisko: Katowice, Chorzów, Świętochłowice. Znam te rejony doskonale. A sam fakt, że stanę tam w barwach narodowych, budzi niesamowite, pozytywne dreszcze. Nie mogę się doczekać!”
Magda, jak sama przyznaje, kiedyś oglądała inne reprezentacje grające w Spodku. Kiedy cała hala śpiewała Mazurka Dąbrowskiego, dla jedynej rodowitej Ślązaczki w kadrze był to moment szczególny.
„Bywałam w Spodku wcześniej tylko jako kibic, na siatkarzach czy piłkarzach ręcznych. Sam fakt, że stanę w tym samym miejscu jako zawodniczka reprezentacji Polski, budzi niesamowite, pozytywne dreszcze” – podsumowuje Drażyk.
Więcej informacji o Mistrzostwach Europy Kobiet 2026 można znaleźć pod adresem: https://zprp.pl/womens-ehf-euro-2026.
Bilety można nabyć pod adresem: https://tickets.eurohandball.com/pl/women2026.
Poznaj więcej reprezentantek:
Joanna Gadzina. Nie sądziła, że jeszcze zagra w reprezentacji, choć rzuciła bramkę w meczu o brąz MŚ
Magda Balsam. Dąży do wielkości na przekór wszystkiemu
Dagmara Nocuń. Walka o powrót do kadry po półrocznej przerwie od piłki ręcznej
Zuzanna Zimnicka. Rewelacja kadry młodzieżowej wdziera się na salony
Dominika Więckowska. Odważny krok i wyjście z cienia siostry
Karolina Jureńczyk. Niespodziewany transfer otworzył nowy rozdział
Paulina Uścinowicz. Piłka ręczna może być czymś więcej niż sportową karierą – sposobem na poznawanie świata i samej siebie
Patrycja Noga. Na reprezentację nie ma drogi na skróty
Monika Łęgowska. Lojalność i ciężka praca zawsze przynoszą efekty
Adrianna Górna. Dlaczego w sporcie zawsze trzeba chcieć więcej?
Aleksandra Olek: Na każdy trening i mecz wychodzę tak, jakby miał być ostatnim
Natalia Pankowska: Sport nauczył mnie, że nic nie ma za darmo
Adrianna Płaczek. Żeby być lepszym, musisz mieć ciągle nowe wyzwania
