18 listopada 2026

Paulina Wdowiak. Postawiłam wszystko na jedną kartę

Jej interwencje potrafią odmienić losy spotkania, choć za skuteczną obroną często stoi praca całego zespołu. Na pozycji bramkarki liczą się refleks, technika i decyzje podejmowane w ułamku sekundy, ale także cierpliwość, koncentracja i gotowość do nieustannego doskonalenia swoich umiejętności. Paulina Wdowiak dobrze zna wymagania związane z tą rolą. Swoją drogę do reprezentacji Polski budowała stopniowo, konsekwentnie pracując na kolejne szanse. Dziś ma za sobą występy na najważniejszych międzynarodowych turniejach, a przed nią kolejne wielkie wyzwanie – mistrzostwa Europy, których Polska będzie współgospodarzem. Pierwszy mecz Polek w turnieju już 5 grudnia z Francją.

„Cechuje mnie etyka pracy. Jestem osobą, która nie odpuszcza. Na każdym treningu daję z siebie sto procent i nie potrafię podchodzić do pracy na pół gwizdka. Z każdego ćwiczenia chcę wyciągnąć coś, co pozwoli mi stać się lepszą zawodniczką i lepiej przygotuje mnie do gry” – mówi sama o sobie Paulina Wdowiak.

Bramkarka jest ostatnią przeszkodą na drodze piłki do bramki, ale jej praca zaczyna się na długo przed rzutem rywalki. Obejmuje analizę gry przeciwniczek, rozpoznawanie ich przyzwyczajeń, odpowiednie ustawienie i współpracę z defensywą. Przygotowanie do meczu wymaga więc nie tylko sprawności fizycznej, lecz także umiejętności obserwacji i przewidywania wydarzeń na parkiecie.

„Większość naszych treningów ma charakter bardzo indywidualny i skupiamy się w nich na pracy własnej. Przy większości sytuacji meczowych musimy mierzyć się przecież ze starciami sam na sam z przeciwniczką. Wtedy nikt nam nie pomoże, jestem zdana sama na siebie. Dlatego zgadzam się, że na naszej pozycji, choć uprawiamy sport drużynowy, jest sporo ze sportu indywidualnego” – opisuje Paulina.

I uzupełnia – „Oczywiście, niezwykle istotnym elementem naszej gry jest ścisła współpraca z obroną. Wspólnie ustalamy założenia taktyczne, określając, z których pozycji i w jakich sytuacjach mamy największe szanse na skuteczną interwencję. Przykładowo rzuty ze skrzydeł, przy odpowiednim ustawieniu obrony i ograniczeniu kąta rzutu, mogą być dla nas najkorzystniejsze. Jako zespół staramy się tak kierować grą przeciwniczek, aby zmuszać je do oddawania rzutów z mniej dogodnych pozycji. Ogromną rolę odgrywa również współpraca blokiem z zawodniczkami przy rzutach z drugiej linii. Trzeba jednak pamiętać, że dzisiejsza piłka ręczna jest niezwykle dynamiczna i bardzo wiele akcji kończy się bezpośrednio na szóstym metrze w sytuacjach sam na sam”.

Nie wszystko, co wpływa na skuteczność interwencji, widać z trybun. Bramkarka musi łączyć informacje zdobyte podczas analizy wideo z błyskawiczną oceną konkretnej sytuacji. Ważna jest również umiejętność szybkiego powrotu do koncentracji – zarówno po straconej bramce, jak i po serii udanych obron. Na tej pozycji nie można pozwolić sobie na rozpamiętywanie poprzedniej akcji, bo za chwilę trzeba być gotowym na następną.

„Z perspektywy kibica nie widać wszystkich powtórzeń przepracowanych na treningach, ogromnej liczby różnych rzutów i ustawień, które spotykają nas na co dzień. Niektóre ćwiczenia wykonywałam już pewnie w tysiącach. Cała ta praca indywidualna z trenerem oraz godziny spędzone na boisku treningowym są kluczowe. Do tego dochodzi kwestia analizy wideo. To nie tylko ciągłe poprawianie refleksu czy skoczności na parkiecie, ale też mnóstwo czasu poświęconego na rozpracowanie rywalek przed meczem” – wyjaśnia zawodniczka.

Przy tak intensywnym reżimie treningowym i stałej presji na boisku niezwykle ważna staje się umiejętność odcięcia się od sportowej codzienności. Dystans w życiu prywatnym pozwala Paulinie wracać na parkiet z pełną koncentracją.

„Najlepszą ucieczką jest dla mnie czas spędzany z moim chłopakiem, rodziną oraz ze znajomymi spoza środowiska sportowego. Lubię też spacerować, czytać książki, oglądać filmy i seriale albo po prostu posiedzieć na dworze z kawą” – zdradza z uśmiechem.

I doprecyzowuje – „Najchętniej wybieram thrillery, kryminały i kino akcji, bo w fabule musi się dużo dziać! Z filmów, które ostatnio zrobiły na mnie duże wrażenie, polecam W sercu dziczy albo Pszczelarza”.

Gdy Paulina wraca na boisko, liczy się już pełne skupienie. Pytana, jak w ogóle trafiła między słupki i czy był to oczywisty wybór, odpowiada –  „Na pierwszych treningach występowałam jako zawodniczka z pola. Dopiero po jakimś czasie trenerka zaproponowała mi spróbowanie swoich sił na bramce i był to strzał w dziesiątkę. Zaprosiła mnie na trening, dała mi książkę o pierwszych krokach bramkarza i ta przygoda trwa do dziś”.

Sportowa droga pochodzącej z Osięcin Pauliny Wdowiak rozpoczęła się właśnie tam, gdzie początkowo uczęszczała na wszystkie zajęcia w każdej dyscyplinie. Z czasem jej pasją stała się piłka ręczna. Pierwsze doświadczenia w tej dyscyplinie zdobywała w szkole podstawowej w Osięcinach, a kolejne w MKS-ie Brodnica. Później kontynuowała rozwój w Szkole Mistrzostwa Sportowego ZPRP w Płocku, łącząc naukę z intensywnym szkoleniem. Występy w młodzieżowych reprezentacjach Polski pozwalały jej zdobywać doświadczenie i stopniowo oswajać się z rywalizacją na arenie międzynarodowej.

Na drodze Pauliny pojawiło się jednak wiele sprawdzianów determinacji. Jednym z nich był wyjazd z rodzinnych stron do Brodnicy tuż po szkole podstawowej.

„Miałam wtedy 13 lat. W swojej lokalnej szkole chodziłam do gimnazjum zaledwie miesiąc, po czym zdecydowałam się wyjechać. Postawiłam wtedy wszystko na jedną kartę. Wiedziałam, że to ogromne poświęcenie, ale chciałam spróbować” – dodaje zawodniczka.

W sezonie 2019/2020 Paulina występowała już w MTS-ie Żory na zapleczu elity, a w 2020 roku dołączyła do PGE MKS El-Volt Lublin. Trafiła do klubu z wielkimi ambicjami, mającego na swoim koncie aż 22 tytuły mistrzyń Polski i 11 zdobytych Pucharów Polski, w którym mogła rozwijać się w wymagającym środowisku.

„Ważnym krokiem był udany sezon przed przyjściem do Lublina. Na początku w Lublinie nie miałam zbyt wielu minut na parkiecie Superligi i grałam więcej w pierwszej lidze. Jednak gdy zaczęłam dostawać pierwsze szanse w elicie, stopniowo pracowałam na swoją pozycję. Przełomowym momentem było pojawienie się w klubie trenera Tomasza Błaszkiewicza (obecnie również trenera bramkarzy w reprezentacji Polski kobiet – red.). Dostałam wtedy więcej możliwości, co doprowadziło do tego, że jestem dzisiaj jedną z podstawowych zawodniczek” – podsumowuje Paulina.

Kolejnym milowym krokiem okazał się sezon 2021/2022. Dobre występy przyniosły jej wyróżnienia w plebiscycie Gladiatorów LOTTO Superligi Kobiet – została uznana za Odkrycie Sezonu, a kibice wskazali ją jako Wybór Sezonu. Było to potwierdzenie postępów i sygnał, że coraz śmielej zaznacza swoją obecność w krajowej piłce ręcznej.

Równolegle z rozwojem klubowym Wdowiak budowała swoją pozycję w reprezentacji Polski. Po występach w kadrach młodzieżowych przyszły powołania do seniorskiego zespołu, a następnie udział w najważniejszych turniejach. Oficjalny debiut Pauliny Wdowiak w seniorskiej reprezentacji Polski przypadł na 4 marca 2023 roku w zwycięskim meczu z Węgrami podczas towarzyskiego turnieju w Heidelbergu. Debiut na mistrzostwach Europy w 2024 roku był kolejnym ważnym etapem jej kariery.

„Początki w kadrze były trudne, ale krok po kroku buduję swoją pozycję, podobnie jak w klubie. Zawsze przyjeżdżam na zgrupowania z myślą, by dawać z siebie wszystko i walczyć o minuty na boisku. Teraz mam więcej szans niż wcześniej i czuję się pewniej w zespole. Gra z orzełkiem na piersi to dla sportowca coś absolutnie wyjątkowego” – nie kryje poruszenia Paulina.

Doświadczenie zdobyte podczas EURO 2024 zaprocentowało na kolejnej wielkiej imprezie. Na mistrzostwach świata w 2025 roku Wdowiak wystąpiła po raz kolejny. Dziś ma na koncie już 32 mecze w narodowych barwach.

W 19-osobowym składzie trenera Arne Senstada powołanym na Mistrzostwa Europy 2026 (WIĘCEJ) duet bramkarek z Pauliną Wdowiak tworzy Adrianna Płaczek. To zawodniczka z ogromnym doświadczeniem międzynarodowym i ponad 130 występami w kadrze narodowej na koncie (SYLWETKA). W ostatnim czasie obie bramkarki regularnie otrzymują swoje szanse na parkiecie, uzupełniając się i dając sztabowi szkoleniowemu różne warianty w bramce.

„Myślę, że mamy zupełnie inny styl bronienia. Wynika to z techniki oraz sposobu poruszania się w bramce. Choć warunki fizyczne mamy zbliżone i z perspektywy kibica nasza gra może wyglądać podobnie, to bazujemy na nieco innych elementach” – analizuje Wdowiak.

Teraz przed nimi obiema kolejne wielkie wyzwanie. Już od 5 grudnia Polska po raz pierwszy w historii będzie współgospodarzem mistrzostw Europy kobiet. Wszystkie spotkania grupowe Biało-Czerwonych odbędą się w katowickim Spodku, gdzie nasza reprezentacja zmierzy się kolejno z Francją, Ukrainą i Wyspami Owczymi w dniach 5, 7 i 9 grudnia o godz. 18.00.

Paulina miała już jednak okazję poczuć atmosferę dużej imprezy organizowanej w naszym kraju, kiedy wystąpiła w Mistrzostwach Świata Kobiet do lat 18 w 2018 roku w Kielcach.

„To było niesamowite przeżycie. Możliwość występów przed własną rodziną i kibicami dało mi ogromne emocje i aż ciarki przechodzą na samo wspomnienie. Nadchodzący turniej seniorski będzie jeszcze wyższej rangi, więc już nie mogę się doczekać” – zauważa bramkarka.

I kończy – „Chciałabym, żebyśmy po EURO zostawiły po sobie dobre wrażenie i ślad, dzięki któremu kibice zapamiętają ten turniej na długo. Sportowo mamy wysokie cele, ale musimy skupiać się na każdym kolejnym meczu i budować swoją markę krok po kroku. Indywidualnie zależy mi na utrzymaniu dobrej, równej formy i wyciśnięciu z tego turnieju jak najwięcej”.

Więcej informacji o Mistrzostwach Europy Kobiet 2026 można znaleźć pod adresem: https://zprp.pl/womens-ehf-euro-2026.

Bilety można nabyć pod adresem: https://tickets.eurohandball.com/pl/women2026.

Poznaj więcej reprezentantek:
Joanna Gadzina. Nie sądziła, że jeszcze zagra w reprezentacji, choć rzuciła bramkę w meczu o brąz MŚ
Magda Balsam. Dąży do wielkości na przekór wszystkiemu
Dagmara Nocuń. Walka o powrót do kadry po półrocznej przerwie od piłki ręcznej
Zuzanna Zimnicka. Rewelacja kadry młodzieżowej wdziera się na salony
Dominika Więckowska. Odważny krok i wyjście z cienia siostry
Karolina Jureńczyk. Niespodziewany transfer otworzył nowy rozdział
Paulina Uścinowicz. Piłka ręczna może być czymś więcej niż sportową karierą – sposobem na poznawanie świata i samej siebie
Patrycja Noga. Na reprezentację nie ma drogi na skróty
Monika Łęgowska. Lojalność i ciężka praca zawsze przynoszą efekty
Adrianna Górna. Dlaczego w sporcie zawsze trzeba chcieć więcej?
Aleksandra Olek: Na każdy trening i mecz wychodzę tak, jakby miał być ostatnim
Natalia Pankowska: Sport nauczył mnie, że nic nie ma za darmo
Adrianna Płaczek. Żeby być lepszym, musisz mieć ciągle nowe wyzwania
Magdalena Drażyk. Ślązacy mają opinię ludzi z mocnym charakterem, jak ja

Pin It on Pinterest